Filosoferen doe ik graag op wilde plekken. Wanneer de aarde onder mijn voetzolen plakt. Plekken die je opnieuw doen stilstaan, verwonderen, huiveren. Waar levensvragen samen met wilde natuur stilletjes tevoorschijn kruipen en de ontmoeting verdiepen.

Wil jij goed de tijd nemen voor reflectie? Stil staan bij belangrijke levensthema’s zoals geluk, vriendschap, werk, vergankelijkheid en veerkracht? Of wil je meer wilde natuur ervaren en in het spoor daarvan verder denken over de relatie tussen mens en de aarde?

Voel je dan welkom bij de wijsgeren in het wild.

Levensfilosofie in Schotland

Ga je mee naar de ruige westkust van Schotland? Op deze reis komen filosofie, belangrijke levensvragen en de indrukwekkende wereld van oceaan en heuvels samen.

Het programma in Schotland.

Het programma in Italië (in progress)

 

Filosoferen over een wilde aarde

Laat de filosofie en het landschap je ogen openen voor ons leven op aarde. Deze reis biedt geen lesje doemdenken, maar een filosofische zoektocht naar de aarde als bron van vitaliteit, verantwoordelijkheid en levensvragen.

Dit weekendprogramma vindt plaats in Nederlandse natuurgebiedende Biesbosch en het Waddengebied.

Het programma op het Waddengebied (najaar 2021).

Het programma in de Biesbosch (voorjaar 2022).

Het programma in de wilde stad (in progress).

“ Wij behoren niet tot diegenen die pas tussen boeken, aangezet door boeken tot gedachten komen – wij hebben de gewoonte om in de openlucht te denken, terwijl we wandelen, springen, klimmen, dansen, liefst op eenzame bergen of dicht bij de zee, waar zelfs de paden peinzend worden.”

~ Friedrich Nietzsche ~

Geofilosofie in actie

Jaren geleden, na een bergbeklimming in de Zwitserse Alpen, stuitte ik met twee vrienden op een houten hutje.

Het was een gammel ding. Zonder ramen. De deur hing scheef in de scharnieren. Een smal pad voerde ons erlangs, nog net boven de boomgrens. Naast het hutje stond een eenvoudige houten tafel en een stoel. Met uitzicht op het dal beneden. Midden in de enorme, open ruimte tussen de bergen. Mijn vrienden vonden dat ik er moest gaan zitten, want dit was, zeiden ze, een stoel voor filosofen.

Toen ik er eenmaal zat dacht ik: verrek, ze hebben gelijk.

Wilde plekken stemmen ook het denken. Ze slingeren je uit alledaagse routines slingeren en brengen je dichtbij het elementaire. Ze laten je opnieuw stilstaan, luisteren, huiveren, ontmoeten. Ik ben er alleen maar meer van overtuigd geraakt: wáár we denken doet ertoe.

Dit basale idee is nogal ongebruikelijk binnen de westerse filosofie: daarin staat de ratio veelal op zichzelf. ‘Geofilosofie’ is het andere perspectief ook wel genoemd: de aarde (geo) helpt ons denken terwijl we filosoferen; de plek waar we denken werkt door in de gedachte.

Vanaf dat moment op die stoel wilde ik op wilde plekken filosoferen. Samen met anderen. Mijn droom: een geofilosofie in actie.

Leave a comment